laat ons u bellen
03/01/2014

No cure, no pay in letselschade- en overlijdenszaken

Sinds 1 januari 2014 is het advocaten toegestaan om in letselschade- en overlijdenszaken slachtoffers bij te staan op basis van no cure, no pay. Dit is een experiment. Hier leest u er meer over.



Voorheen was het advocaten per definitie verboden om cliënten bij te staan op basis van "no cure, no pay".
Een experiment van de Nederlandse Orde van Advocaten brengt per 1 januari 2014 een uitzondering aan op het algemene verbod voor advocaten om hun declaratie afhankelijk te maken van de uitkomst van hun rechtsbijstand, maar alleen voor bepaalde letselschade- en overlijdenszaken.
Over de kosten van een advocaat in letselschadezaken leest u meer in dit artikel, daar ga ik hier verder niet op in. Wel bespreek ik hier het experiment dat per 1 januari 2014 is ingegaan.

Het experiment met "resultaatgerelateerde beloning", zoals het officieel heet, duurt in beginsel vijf jaar.
Tijdens deze periode mag een advocaat een slachtoffer bijstaan op basis van wat in de volksmond "no cure, no pay" wordt genoemd. Dat betekent dat een advocaat alleen betaald krijgt als het slachtoffer de zaak wint. In ruil daarvoor mag een advocaat een hoger uurtarief rekenen.
Aan het einde van die looptijd zal worden beoordeeld of het experiment een permanent karakter krijgt.

Dit experiment is vastgelegd in een verordening van de Nederlandse Orde van Advocaten (de beroepsorganisatie waar alle advocaten verplicht bij zijn aangesloten en die regels stelt voor de uitoefening van het beroep van advocaat). In die verordening zijn eisen vastgelegd waaraan een overeenkomst met een resultaatgerelateerde beloningsafspraak moet voldoen. Deze regels zijn er om zo veel mogelijk te voorkomen dat de opbrengst van een letselschadezaak niet naar het slachtoffer gaat. Zo kunnen slachtoffers zoveel mogelijk zelf profiteren van hun schadevergoeding.
Onder andere is de manier waarop de "no cure, no pay"-afspraak wordt vormgegeven aan regels gebonden. Die regels houden onder meer in dat de afspraak feitelijk neerkomt op "no win, no fee": de beloning van de advocaat is altijd afhankelijk van het aantal uren dat de advocaat aan de zaak heeft besteed.
Verder is de beloning van de advocaat door de Orde gemaximeerd: afhankelijk van de precieze afspraken mag een advocaat maximaal 25% of 35% van de opbrengst van de zaak in rekening brengen.

Daarnaast gelden uiteraard de standaard vereisten waaraan een Nederlandse advocaat altijd moet voldoen, zoals deskundigheid, vertrouwelijkheid (denk aan het beroepsgeheim), onafhankelijkheid en partijdigheid, maar ook vakbekwaamheid door permanente opleiding.

Wilt u weten of de advocaten van Smit & De Hart Advocaten u op basis van no cure, no pay kunnen bijstaan of heeft u andere vragen? Neemt u dan contact met ons op.