laat ons u bellen
09/08/2013

Ook bedrijven moeten de kleine lettertjes lezen

Een Russische man kreeg via de post een aanbod voor een creditcard. Hij besloot de bijbehorende 'kleine lettertjes' te herschrijven, zodat hij volgens de herschreven kleine lettertjes een grenzeloos krediet mocht opbouwen, geen rente hoefde te betalen en geen kosten verschuldigd was, ondertekende de papieren en retourneerde deze aan de creditcardmaatschappij. Deze maatschappij vergat de kleine lettertjes te lezen...



De creditcardmaatschappij sloot het contract af zoals de man dat gewijzigd had en stuurde de man een creditcard toe met genoeg krediet om een klein eiland te kunnen kopen.
Na twee jaar kwam het trucje uit en probeerde de creditcardmaatschappij de man door de rechter te laten veroordelen tot betaling van 45.000 roebel aan rente en kosten - die de man volgens het door hem gewijzigde contract nou juist niet hoefde te betalen.
Blijkbaar had de creditcardmaatschappij zelf nooit medelijden met haar klanten die de kleine lettertjes niet (goed) hadden gelezen, waardoor de rechter nu ook geen medelijden had met de creditcardmaatschappij: de inventieve Rus hoefde van de rechter alleen het openstaande krediet te betalen, dus inderdaad geen rente en kosten.

Smit & De Hart Advocaten adviseert haar Nederlandse cliënten niet direct om dezelfde truc uit te halen.

In de eerste plaats omdat de Nederlandse wet niet hetzelfde opgebouwd is als de Russische.
Naar Nederlands recht valt te verdedigen dat de creditcardmaatschappij niet de bedoeling had om de overeenkomst te sluiten zoals de Russische man deze had opgesteld, waardoor de overeenkomst anders moet worden uitgelegd. Voor het sluiten van een overeenkomst, een rechtshandeling, zijn namelijk op grond van artikel 3:33 BW een wil en een verklaring vereist; de creditcardmaatschappij heeft weliswaar de verklaring ondertekend, maar had niet de benodigde wil om de overeenkomst te sluiten zoals de Russische man deze gewijzigd had. Of de Russische man toch op de verklaring mocht vertrouwen, hangt onder meer af van het antwoord op de vraag of hij "te goeder trouw" (artikel 3:11 BW) was.
Ook is het mogelijk dat de Nederlandse rechter zou oordelen dat de Russische man een onrechtmatige daad heeft gepleegd (omschreven in artikel 6:162 BW), waardoor hij aansprakelijk is voor alle schade die de creditcardmaatschappij als gevolg van de truc heeft geleden. Deze schade kan onder meer bestaan uit gederfde winst van de creditcardmaatschappij.
Daarnaast kan nog betoogd worden dat de creditcardmaatschappij had gedwaald, zoals omschreven in artikel 6:228 BW. In geval van dwaling kan de creditcardmaatschappij de overeenkomst vernietigen. (Het lijkt er echter op dat de gevolgen van vernietiging van de overeenkomst naar Nederlands recht voor de Russische man waarschijnlijk ongeveer hetzelfde zouden zijn als de gevolgen van de Russische rechtszaak).
Hoe de uitkomst van een vergelijkbare rechtszaak in Nederland zou zijn geweest, valt echter niet te voorspellen aan de hand van een simpel nieuwsbericht; dat is mede afhankelijk van de concrete omstandigheden van het geval.

In de tweede plaats is ook nog niet zeker of de Russische man naar Russisch recht vrijuit gaat na deze truc: de creditcardmaatschappij heeft inmiddels blijkbaar aangifte gedaan van fraude en verwacht dat de Russische man vier jaar gevangenisstraf zal krijgen. Het is maar de vraag of de truc dat voor hem waard was.


Wat wij u wel adviseren, is om ervoor te zorgen dat uw kleine lettertjes in orde zijn en dat als u geconfronteerd wordt met kleine lettertjes van een contractspartij, u deze goed napluist en eventueel ons om advies vraagt voor u het contract sluit. Zo kan een hoop leed voorkomen worden!


Het originele nieuwsbericht (in het Engels) vindt u overigens hier.